Hokkaido

Het is 04:55 uur in de ochtend en we kijken naar de nevel die als een deken op het meer Toya ligt. De toppen van de eilanden in het meer drijven er als bootjes bovenop. De zon komt hier rond 04:00 uur op en gaat om 19:15 uur onder. Met raam open horen we de vogels allerlei moois zingen. Dat er iedere avond aan het meer vuurwerk wordt afgestoken, nemen we op de koop toe. Ons hotel ligt op de rand van het calderameer en is een bouwsel van beton zoals je dat hier in Japan veel ziet, met name op Honshu. Architect Tandao Ando gebruikt het ook heel veel. De inrichting is gedateerd maar wel heel smaakvol, we hebben er een aantal foto’s van gemaakt.

De afgelopen twee weken hebben we met de auto een klein gedeelte van Hokkaido verkend. We hebben er voor gekozen om buiten te zijn, het eiland is een aaneenschakeling van natuurparken waar je heerlijk kunt genieten van de natuur en de rust (als je even de krekels uitzet). Prachtige heuvel- en berglandschappen, bedekt met gemengde bossen, het moet er hier in de herfst prachtig uitzien.

De temperatuur is hier erg prettig, rond de twintig graden, dus wandelen zonder dat het zweet over je rug loopt is een mogelijkheid.

Met de auto en GPS en iPad hebben we zoveel mogelijk de kleine wegen opgezocht en dan reden we vaak zonder ander verkeer met 45 km/u door de prachtige landschappen naar onze volgende bestemming.

Het zijn onze laatste dagen in Hokkaido. Zondag vliegen we naar het eiland Kyushu in het zuiden van Japan en zullen daar hoofdzakelijk in de buurt van Nagasaki en Kagoshima logeren.

Vanmiddag hebben we iets bijzonders meegemaakt op ons treinreisje van een half uur van Sapporo naar Chitose. De trein kwam op tijd aan en zou 16:20 uur vertrekken. Het was erg druk, pre-spits zullen we maar zeggen, en gelukkig konden we een zitplaatsje te pakken krijgen. Echter de trein bleef staan, deuren bleven open en geen enkele melding (ze melden naast Japans ook in het Engels) waarom we niet vertrokken. Zo hebben we zeker 30 minuten gestaan. Alle passagiers bleven rustig, geen geroezemoes, geen hoor- of zichtbare ontevredenheid of frustratie, alsof niemand het erg vond dat de trein een half uur stil stond. Gelukkig hoefden wij geen vlucht te halen, want dat zou wel wat paniek hebben veroorzaakt.




detail hotelkamer

detail hotelkamer

detail hotelkamer

detail hotelkamer

zwarte specht

zwarte specht

mooie vertalingen

Lake Kuttara

Lake Kuttara

Cicade

Businessmen

Lunchtentje

op weg naar Mt Yotei

Mt Yotei vanuit Makkari

Mt Yotei vanuit Makkari


Japanse kraanvogel

Voor wat betreft de titel van deze blog, daar kunnen we kort over zijn. Gezien, geen foto. Een knoepert van een vogel 1.60 m en een spanwijdte van 2.50 m. Zagen twee vogels staan bij een boer op zijn erf (het zijn alleseters) maar we reden weer in een colonne (wij voorop) dus stoppen was geen optie. Wij hebben het maar opgeslagen op onze eigen harde schijf. Later op de dag zagen we in de verte en kraanvogel in een weiland staan, zijn nog afgeslagen, maar de gekozen weg leidde ons, naar later bleek, alleen maar verder van vogel weg.

Op vakantie nemen we toestellen mee met groothoek lenzen en een 50 mm, daar vang je geen dieren mee op grote afstand. Dus verwacht van ons geen foto’s van herten, vossen, kraanvogels. Ze zijn vaak op te grote afstand voor onze lenzen, het worden stipjes. Vandaag wel veel herten gezien, ook herten die naar het leek, langs de weg aan het wachten waren tot ze konden oversteken. Je houdt dan wel je hart vast en hoopt dat ze het goed inschatten.

Het Lake Akan en de vulkaan Mount Oakan waren gehuld in de mist, wat ook weer iets heel sprookjesachtigs heeft, maar de temperatuur kwam niet boven de 11 graden. Over sprookjesachtig gesproken, het meer is nog maar één van de weinige plekken ter wereld waar Marimo algen te vinden zijn. Deze vormen zich tot ballen. Zoek het maar eens op op het internet. Helaas hebben we ook dit niet kunnen zien, behalve dan in de vele souvenir winkels, waar handgevormde ballen in flesjes te koop worden aangeboden. Gaf je wel een idee van het koddige voorkomen.

Bloeiende varen

Butterbur

Butterbur

Esdoorn

Steiger bij Lake Akan


Asahikawa en Daisetsuzan

Asahikawa, meest noordelijke stad van Japan, bekend om zijn ramen gerechten. Voor ons een plek van waaruit we de omgeving konden gaan verkennen. Het nationale park Daisetsuzan ligt er vlak bij in de buurt en is zeer zeker een bezoek waard. Misschien ietsjes te vroeg in het seizoen, er lag nog veel sneeuw en de bloemenpracht, waar het park mede om bekend staat, moet nog komen. Maar als je dan een vosje over het pad ziet huppelen is een kinderhand snel gevuld. 

Geïnspireerd door een expositiebezoek in Biei van de Japanse landschapsfotograaf Shinzo Maeda, hebben we in de omgeving een aantal foto’s gemaakt, met een dreigende regenlucht. 

a room with a view to kill #2

National park Daisetsuzan

Asahikawa, veel hotels in centrum en parking flats

Blue pond

omgeving Biei


Sapporo onder de grond

Wat doe je als het een dag regent? In Nederland pak je je paraplu en/of trek je je regenjas aan als je erop uit trekt. In Sapporo kun je via een ondergronds stelsel hele kilometers in het centrum afleggen……..droog. Vaak zijn hierin ook kantoorgebouwen op aangesloten en deze hebben een eigen verzameling van lunchgelegenheden, die van 11:30 uur druk bezocht worden door de werknemers. Je kunt hier heerlijk eten tegen heel redelijke prijzen. Enfin genoeg winkels gezien, we reizen morgen verder en rijden richting Asahikawa, daar zullen we meer in de natuur gaan rondlopen.

ondergrondse verbindingen

rokers

Cultureel centrum Sapporo

verse vis voor lunch


Sapporo en Tandao Ando

Tijdens een wandeling kwamen we een oude woning tegen in een park, je mocht het bezichtigen. Schoenen uit en over de met tatami matten beklede vloer wandelen. Er mocht niet gerookt worden en toch rook het ernaar. In het keukentje zat de bejaarde suppoost achter een tv lekker een saffie te roken. Toen we weer vertrokken, namen we afscheid van de dit keer lunchende man. Het leven is goed.


In de middag op zoek gegaan naar een bouwsel van architect Tandao Ando in de wijk Makomanai van Sapporo. Op deze gigantische begraafplaats in het zuiden van Sapporo, staan een aantal opmerkelijke bouwsels. Een kopie van Stonehenge en een aantal beelden die zo van het Paaseiland zijn ‘gejat’. Tandao Ando heeft er een beeld van Boeddha in een heuvel geplaatst. Het is een plaatje geworden, mocht je er wat meer over willen weten kijk dan op https://www.dezeen.com/2017/08/08/tadao-ando-hill-of-the-buddha-lavender-mound-makomanao-takino-cemetery-sapporo-japan/


Voor het avondeten had Monique een leuk straatje gevonden waar alleen maar ramen (bamisoep) restaurants te vinden zijn. Je waant je op de Zeedijk (en nee zeg nou niet dat je daar nog nooit bent geweest..), een straatje van amper 2 meter breed, met alleen maar ramen restaurantjes. De ene behangen met foto’s en handtekeningen van ongetwijfeld hele bekende mensen en stampvol, de ander met weinig mensen maar toch een veelbelovende display. Waar kies je dan voor? Waar er plek is natuurlijk, want we hadden een berenhonger. Prima ramen met een heerlijke bouillon, we hadden ons een beetje ingepakt met servetten, want met die noedels vliegt de bouillon je natuurlijk om de oren als je die naar binnen slurpt. Vanmorgen kon ik al een fris aangetrokken t-shirt meteen wassen, nadat ik bij het ontbijt in een worstje wilde prikken, het vet spoot als een fontein mijn kant op, ik keek ernaar en dat was alles. Dus voor de zekerheid bij het avondeten, mezelf verdedigd met servetten…..en nee daar is geen foto van gemaakt. Foto’s tijdens het eten is niet onze hobby.


We hebben na het eten een klein wandelingetje gemaakt hier in de buurt en we zitten tegen het uitgaanscentrum aan. Veel barretjes en gastvrouwen in netkousen en een witte poederdons bol op hun achterste. We worden geen enkele keer aangesproken, zijn vast niet de doelgroep.


Toen we vanmiddag in Makomanai bij het station stonden, zagen we een standbeeld met daarop een plaquette. Het waren de gouden medaille winnaars van de Olympische Spelen die daar in 1972 zijn gehouden. Dan is het toch mooi als je dan bij de schaatsers 4 keer landgenoten ziet staan, 3 maal Ard Schenk en 1 maal Stien Baas-Kaiser. We stonden er even bij stil en het Wilhelmus gonsde zachtjes in mijn hoofd.


sportplek onder viaduct

waiting for a lunch spot

sportplek onder viaduct

Makomanai Takino Cemetery in Sapporo.

Makomanai Takino Cemetery in Sapporo.

Makomanai Takino Cemetery in Sapporo.

Makomanai Takino Cemetery in Sapporo.

Makomanai Takino Cemetery in Sapporo.

Makomanai Takino Cemetery in Sapporo.

Makomanai Takino Cemetery in Sapporo.

Makomanai Takino Cemetery in Sapporo.

Makomanai Takino Cemetery in Sapporo.

Makomanai Takino Cemetery in Sapporo.Makomanai Takino Cemetery in Sapporo.

Makomanai Takino Cemetery in Sapporo.

Makomanai Takino Cemetery in Sapporo.

Makomanai Takino Cemetery in Sapporo.

Makomanai Takino Cemetery in Sapporo.

Makomanai Takino Cemetery in Sapporo.

Makomanai Takino Cemetery in Sapporo.

Makomanai Takino Cemetery in Sapporo.

Ard Schenk en Stien Kaiser

Using Format