Japan versie 2019

In Japan kun je een mobiele wifi router huren, beschik je overal waar je naar toe gaat over het WorldWideWeb. Was ons vorig jaar erg goed bevallen en maakte in sommige gevallen het verschil tussen de juiste bestemming of hopeloos verdwaald zijn.

We arriveerden op Narita airport terminal I en namen direct de shuttlebus naar terminal II omdat daar op het postkantoor de router bezorgd zou zijn, De reservering was al ergens eind maart gemaakt, maar de medewerker kon ons pakketje niet vinden. Slik, we keken de mail nog even goed na en zagen tot onze verbazing, dat we in terminal I  moesten zijn, geen probleem zei de aardige mevrouw, dan bel ik toch even naar terminal I. Nog slechter nieuws, daar konden ze ook geen pakketje voor Claassen vinden. Wat zou er fout zijn gegaan? Wij terug naar terminal I, toch 15 minuten met de shuttle, maar dat veranderde niets aan de boodschap, er was geen pakket met wifi router voor ons. Na wat speurwerk van Mo, vonden we uiteindelijk het telefoonnummer van de leverancier en de medewerkster kwam erachter dat er iets fout was gegaan met de levering. Excuses en nog eens excuses, of ik even kon wachten. Uiteraard werd er aan de geluidloze andere kant druk overlegd en binnen vijf minuten kwam de aardige dame met de oplossing. Ze zouden een andere pakketje met wifi router op het betreffende postkantoor op onze naam zetten en ze zouden het postkantoor op de hoogte brengen. Dit zou een uurtje duren zodat de administratie op orde gebracht kon worden, binnen 15 minuten zou ik een nieuwe bevestigingsmail krijgen en dan konden we met die gegevens een router oppikken.

Niet alleen de treinen zijn stipt op tijd, na 15 minuten was de nieuwe bevestigingsmail binnen en daarna wachtte een mooi pakketje op ons zoals afgesproken.

We bedankten het bedrijf voor de snelle service, fouten kunnen worden gemaakt, maar het herstel daarvan liet weer eens zien dat service hoog in het vaandel staat in Japan. Toen ontvingen we deze mail terug:


I am so impressed and speechless by you.How could you be so understanding and generous when you suffered by inconveniences!?I will forever be a big fan of the Netherlands!!!!With all hearty thank you and welcome.Sincerely,Japan Wireless - all CS staff - 


Volgende dag naar Sapporo gevlogen, op het eiland Hokkaido. (Op het vliegveld vonden we bij de geldautomaten een mapje met drie paspoorten erin. Er zullen drie Indiërs ergens op Narita airport vreselijk in paniek zijn geraakt denken we zo.) 

Een vlucht van amper 2 uur die na de 11 uur van Amsterdam naar Tokyo een eitje leek. Sapporo is als een grid gebouwd, je kijkt kilometers ver als je de straat inkijkt. Even gerelaxed, gewandeld door de rustige zondag straten en alvast even verkend waar we over een paar dagen onze huurauto moeten oppikken. Aan de noordzijde van het station, stond er in de boeking. Blijkt nog een flink stuk lopen te zijn, gevestigd in een hotel, waar je via een binnendoor weggetje belandt bij de betreffende balie. Verder natuurlijk even een Sapporo biertje geprobeerd, bij een hippe truck. Eerst bestellen (Monique werd nog gevraagd of ze ouder dan 20 jaar was, achteraf moest het meisje ook wel lachen) en ze vragen je ook of je nog auto moet rijden. Je krijgt wat nootjes mee en dan in de rij wachten tot je een tap wordt toegewezen. Uit een enkele box klinkt jazzy pianomuziek en dan genieten van het biertje en de nootjes.

De vermoeidheid slaat toe en we haasten ons naar het hotel, zo goed als nieuw met een view to kill, trusten.


Noord Honshu

schapenwolken boven Hokkaido

parkje in Sapporo

Sapporo biertruck

hotelkamer uitzicht in Sapporo


Bloedmaan op National Geographic YourStory

National Geographic heeft op internet een onderdeel Yourshot waar je je foto’s kunt opladen. Een item binnen Yourshot is een opdracht, in februari was dat Starstruck, wat zoveel betekent als ‘gefascineerd zijn door’ in dit geval door het heelal.  De inzendingen werden bekeken en beoordeeld door foto editors van National Geographic en van de 5735 inzendingen werden er 21 geselecteerd voor publicatie in Starstruck. Onze foto van de bloedmaan werd geselecteerd, we zijn heel erg trots. 

Deze is te zien via de volgende link https://yourshot.nationalgeographic.com/stories/starstruck/


Bloedmooie bloedmaan

Zondagavond hebben we enkele plekken verkend. We wisten wat voor een foto we wilden schieten met de bloedmaan en onze max 200 mm. ‘s Morgens in de vrieskou op pad, het was prachtig en helder en bladstil. Maar we hadden de hoogte van de maan verkeerd ingeschat, op 21 of nogwat graden, dat is op een gigantische afstand toch nog behoorlijk hoog. Dat had andere plekken kunnen opleveren. Maar goed, statief neerzetten en kijken of je er iets van kan bakken. We hadden op internet nog gezocht naar tips en trucs en op de site van Laura Vink word je dan niet teleurgesteld. Een volgende keer moeten we niet langer dan 1,5 sec belichten, die oude maan is sneller dan je denkt ;-) 



Tokyo II

We besluiten op het laatst om onze laatste week Japan in Tokyo te blijven. We zijn het constant verkassen een beetje zat en Tokyo is zo groot, er valt zo veel te zien. Prachtige parken, mooie musea, giga winkels en kleine maar zeker niet minder charmante straatjes en overal kun je heerlijk eten, van snack tot zoet op een parkbank of aan tafel. En tussen de gigantische gebouwen tref je dan pareltjes aan als je je even van de mainstream losweekt. Het is een stad waar het huren van een 25 m2 appartement evenveel kost als de gemiddelde huur van een eensgezinswoning in Nederland. Het is er propvol en toch is er een rust op straat. Veel verkeer en toch is het rustig. Een vol station tijdens de ochtendspits en je hoort de vogeltjes fluiten (op sommige stations komt dit overigens uit een luidspreker). Prachtig onderhouden bomen, waaronder heel veel Ginko bomen. Wachten op je beurt, voor metro of winkel, doe je netjes in een rij. Nergens het gevoel krijgen dat je als toerist wordt belazerd. We worden er nog rustiger door en als er dan luidruchtige mensen zijn, dan zijn het in 99,99 van 100 gevallen toeristen. Wat zou het toch mooi zijn als die zich zouden proberen te mengen in de adem van het land. 

Japan is niet alleen maar rozengeur en maneschijn, het is ogenschijnlijk superschoon, het valt je direct op als er vuil op straat zwerft. Geen prullenbak te bekennen als je door de stad loopt, bij je houden en thuis dumpen. Maar dan merk je hoe snel je een boel vuil verzamelt. Heel veel is verpakt in plastic, bij het kopen van bijvoorbeeld een bentobox, krijg je standaard een nat doekje in plastic, een plastic tas en niet te vergeten de bentobox, waarin de verschillende onderdelen zijn geplaatst op plastic onderzettertjes en/of gescheiden worden door plastic groenstroken. Eetstokjes in papier maar de tandenstoker in plastic. Box is netjes verpakt in papier en soms is de box zelf omwikkelt met cellofaan. Van een lunch met zijn tweeën heb je al een heleboel plastic afval. Zou mooi zijn als daar een milieuvriendelijkere oplossing voor zou komen. En met de komende Olympische Spelen in 2020 en een verwachte toeristenstroom van 40 miljoen, is de stad een flinke uitdaging aangegaan. Je maakt niet makkelijk contact met Japanse mensen en ze komen ook wel wat afstandelijk over. Zijn heel behulpzaam, maar worden, denken we, belemmerd door het niet beheersen van een gemeenschappelijke taal. En ook als er Engels wordt gesproken of wij, met het boekje in de hand, ons dapper begeven op het Japanse speelveld. We begrijpen elkaar vaak niet omdat de uitspraak niet herkenbaar is. Maar in zulke gevallen was het contact toch altijd heel charmant en waardevol.

We hebben het nodige gekocht, want je kunt je voorstellen dat we onze ogen niet in onze zak hebben en dat we veel leuke dingen hebben gezien die we de moeite waard vonden. De handbagage reistas wordt gepromoveerd tot ruimbagage en volgepropt. Onze koffer wordt netjes verpakt en alle kleding (vuil of niet vuil) fungeert als buffer voor onze breekbare aankopen. Maar hoe kom je er nu achter of je binnen de 23 kg blijft. Een weegschaal zou mooi zijn, Japan zou Japan niet zijn als je voor het incheckpunt van je bagage een weegschaal aantreft met een prachtige ruime roestvrijstalen tafel voor het herverdelen van de boedel. 

We hebben de PASMO card (smart card waarmee je kunt betalen, metro, winkels) bewaard en de Yen biljetten in onze portemonnee laten zitten. We zijn nog niet klaar in Japan.


Using Format