Tuinen en thee

We hebben op onze laatste dag in Kyushu enkele Japanse tuinen bezocht en dat hebben we gedaan in een huurautootje. Het is volgens ons niet te koop op de Nederlandse markt en eerlijk gezegd snappen we dat ook wel, het is een foeilelijke auto. Het ziet er uit als een gemotoriseerde huifkar, van buitenaf lijkt het alsof de bestuurder plaats heeft moeten nemen op de bodemplaat in plaats van een comfortabele stoel. Maar alles went en dat geldt ook voor deze auto, die je heel veel ziet rijden op de Japanse wegen. Alle merken hebben wel zo’n huifkar model, dus wij op pad en speciaal om zo’n auto gevraagd. We waren wat lacherig toen we het koddige (zie je wel nu wordt het al koddig) autootje zagen. We waren heel erg verrast door de binnenruimte van de auto. Alles lijkt erop te zijn gericht om zoveel mogelijk ruimte over te houden voor de mens. Veel hoofdruimte, beenruimte, achterbankpassagiers wanen zich in een auto uit het (zoals verkopers dat zo mooi kunnen zeggen) hogere segment. Veel glas om je heen, het enige wat tegenviel was de kofferbak, maar dat was dan ook echt het enige. Alles zat erop en eraan, zelfs een klein verlicht antennetje aan de linkervoorkant, zodat je enig idee had waar de auto ophield. Natuurlijk hebben we ons vereeuwigd met onze huifkar, krijgt een mooi plaatsje aan de muur…….denk ik. 

Senganen tuinen

snoeiwerk aan de bomen

Bamboe

Sakurajima, actieve vulkaan

eettentje

visballetjesbakker

Tuinen in Chiran samurai district

Theeplantages

HUIFkar alias gogomobil

HUIFkar alias gogomobil


Tokko-tai

Tokko-tai is de officiele naam van de unit piloten die in de tweede wereldoorlog met hun vliegtuig en explosieve lading de vijand te lijf ging. Wij kennen ze als kamikaze piloten, maar hier noemen ze het tokko piloten. Veelal niet ouder dan twintig, opgeleid in Chiran en van daaruit hun vlucht de dood in. Het museum richt zich op het persoonlijke leven van de piloten. Verzameling van foto’s en afscheidsbrieven die de mannen schreven aan hun familie vlak voordat ze vertrokken.  De waanzin van oorlog wordt na dit bezoek alleen maar duidelijker. De ruimte rondom het museum wordt gevuld  met gedenkstenen en kersenbomen voor iedere omgekomen piloot.


Atoombom herdenkingsplek

Vorig jaar bezochten we Hiroshima. De stad waar de eerste atoombom viel en vandaag bezochten we het Atoombom herdenkingsmuseum van Nagasaki, de stad waar drie dagen na de eerste, de tweede atoombom viel. Vreselijke beelden van die dag  waren te zien en verhalen van enkele  overlevenden die je kippenvel bezorgde. Duizenden inwoners zijn als gevolg van die bom gestorven op die dag en dagen en jaren daarna. Om stil van te worden en we zijn het eens met de overlevenden die hopen dat dit nooit meer zal voorkomen. Maar als je dan aan het einde van het bezoek ziet welke hoeveelheden atoomwapens er nog in voorraad worden bewaard in de grote landen USA, Rusland en China, dan schrik je toch wel.


Het museum zelf is een prachtig gebouw, waar op een mooie plek een serie boeken wordt bewaard met daarin de namen van allen overleden inwoners van Nagasaki. 

Later op onze vakantie komen we langs Kokura. Deze stad was voor de geallieerden de tweede keus bij de eerste atoombom. Bij de tweede bom was het de eerste keus, maar slecht zicht deed ze uitwijken naar de tweede keus, Nagasaki. Over geluk gesproken.


Na het herdenkingsmuseum besloten we om maar even te gaan lunchen. Op internet hadden we in de buurt een heel klein restaurantje ontdekt, gerund door een bejaard echtpaar, waar je een ramen soep kon eten die speciaal in Nagasaki wordt gemaakt, Champon. Veel groenten, iets dikkere noedels en een romige bouillon getrokken van varkensbeenderen. Wat een geweldige plek, met een echtpaar die de 70 jaar volgens ons ruim gepasseerd was, geassisteerd door hun dochter. Het was druk geweest, waardoor er een ingrediënt niet meer beschikbaar was. Het zou dus iets langer duren, of dat geen probleem was, werd ons gevraagd (de dochter woont in de US dus met Engels konden we ons dit keer prachtig redden). Vader zette een helm en zonnebril op en na even met zijn allen zoeken naar de sleutels van zijn scooter, ging hij op pad voor het missende ingrediënt. Moeder ging alvast aan de slag, maar ook zij moest later even weg en ja ook zij droeg een helm die ze na terugkomst ook gewoon op bleef houden tijdens het koken. Pa hield voor het gemak zijn zonnebril op, we hebben genoten. Het eten was ook heerlijk en we hopen dat de foto’s recht doen aan die twee prachtige oudjes.


Het is ons vaker voorgekomen dat we op het moment dat we weer verder trekken, in de directe omgeving hele leuke dingen te zien zijn. Wat we dus de laatste tijd doen, is dat we ook de tijd nemen om de buurt te verkennen. En wat een leuke buurt hebben we hier rond het hotel. Kleine verrassende zaakjes, waar bijvoorbeeld alleen koffie wordt geserveerd. Of een antiek/koffie zaak. Een kleine winkel waar zoetigheden worden verkocht en waar bakjes op de toonbank staan met producten die je mag proeven. Je hebt moeite om de yens in je zak te houden. Zoete agar-agar hapjes voor bij de thee. We hebben het gelijk gekocht en zo lopen we dan weer heerlijk door kleine achteraf straatjes en laten ons verrassen door de veelheid aan eetgelegenheden. 


Nagasaki

De treinreis naar Nagasaki zou maar 2,5 uur duren, dus we kochten niet al te veel om in de trein te verorberen, één fraaie bento box per persoon moest voldoende zijn. Als je dan op een groot station als Fukuoka rondloopt is er zoveel keuze, dat het maken van een keuze vreselijk is. Vis, vegetarisch, zoetigheid, het ene nog mooier dan het andere. We kiezen voor een bento box met een mix van vlees, vis, groenten en kunnen niet wachten tot we in de trein zitten. Dit keer geen Shinkansen trein, maar een ‘gewone’  trein met voldoende beenruimte en een tafeltje uit je armleuning als in een vliegtuig. Oh ja, op het station van Fukuoka vertrok er een trein met prachtige treinstellen, diep bruin van kleur, glimmend als was het net uit de wasserette gekomen, met goudkleurige belettering. Seven Stars in Kyushu stond er pront op en de laatste wagon had een glazen wand met een aantal zitplaatsen. Moeten nog even opzoeken wat een kaartje voor die trein kost. Voor een impressie kun je kijken op https://www.youtube.com/watch?v=Qlf_vq7aTQQ

Vlak voor Nagasaki, raast de trein door enkele tunnels heen en de druk op je oren is dan bijna vervelend te noemen, alsof je binnen een seconde ineens een paar meter onder water wordt gedompeld. Nagasaki is een stad met een historie waar iedereen wel van gehoord heeft. Na Hiroshima is het de tweede stad in de wereldgeschiedenis waar een atoombom tot ontploffing is gebracht. Later in de week zullen we het Nagasaki Atomic Bomb museum bezoeken.

Op weg naar Nagasaki, merkten we de historische band met Nederland al. Het treinstel had de naam Huis ten Bosch en was natuurlijk oranje van kleur. Nederland was twee eeuwen lang het enige land dat handel mocht drijven met Japan, via Nagasaki. Het woord Dutch was lange tijd synoniem met Westers in Japan. Op een waaiervormig stukje land Dejima was een Nederlands dorpje, waar voornamelijk koper werd verhandeld. Dat stukje Dejima is nu geen eilandje meer, maar een gedeelte in Nagasaki, er is land gewonnen ten koste van zee.

Cruise trein

kleur match

Nagasaki prefectural art museum

Dejima

voorstelling van een mars met poppetke


Naar het zuiden

Zondag, na een vlucht van twee en half uur zijn we in Fukuoka, de 4de grote stad van Japan geland. Op het moment dat de piloot omriep dat we over 15 minuten de landing zouden gaan inzetten, begon in Fukuoka de  prof baseballwedstrijd, waar wij in ons enthousiasme twee kaarten voor gekocht hadden. Niet handig. 

We slapen dit keer in een hostel aan een drukke weg, maar hé, de prijs is er ook naar. We hebben ons wel een privé kamer gegund. Vandaag enkele oude tempels bezocht en versteld gestaan van de prachtige staat waarin de tempels verkeren. Entree bestaat uit het opsteken van een kaars en drie wierookstokjes, 50 yen, omgerekend 40 cent.

We moeten even wennen aan de temperatuur in het zuiden, het scheelt zeker 15 graden met het noorden. Het is dan fijn dat de stad over een goed metronet beschikt. 

Vanmiddag heel onverwacht nog een lunchconcert bijgewoond in het concertgebouw. We zagen een heel stel, veelal senioren, richting een groot gebouw lopen, dus wij er achteraan. Het kon grofweg twee dingen betekenen. Of we liepen met zijn allen naar een openbare toilet of er was iets leukers gaande. Even vragen en dan blijkt er een lunchconcert te zijn, waarin muziek wordt gespeeld van een Japanse componist, Akira Ifukube, die muziek maakte voor SF films (oa Godzilla). Wij kaartjes kopen en naar binnen in onze vrijetijdskleding, tussen de overige senioren ;-). Er was behoorlijk wat tijd gereserveerd voor twee nummers-aan-elkaar-praters en dat was voor ons natuurlijk verloren tijd, want daar snapten we helemaal niets van. Maar aan de reacties van de mensen om ons heen was het heel vermakelijk en het deed niets af aan het concert, want dat was heel mooi.

Een grote stad is altijd heel verleidelijk, erg leuke winkels die ook nog eens hele leuke dingen verkopen, etenswaar, kleding, ambachtelijke hebbedingetjes. Het is goed dat ik de hand op de knip houd, want als het aan Mo ligt…….

Aan het einde van de middag ergens in een buitenwijk van Fukuoka zijn we eventjes in een Pachinko hal geweest. Helemaal vol, er zaten zelfs mensen op een vrije plaats te wachten in deze ‘gok’ hal. Een spel waar je met kogeltjes de juiste gaatjes moet trachten te vinden, in ruil voor extra balletjes. Als je klaar bent en je hebt balletjes over of gewonnen, dan kun je die in een ander gebouw (zo wordt het niet als gokken gezien) inruilen voor geld. Heel veel apparaten in de hal en er werd volop gerookt. (Dat is iets in Japan, waar we aan moeten wennen! In bepaalde type restaurants, Izakaya,  mag ook worden gerookt. Het zijn eigenlijk barretjes waar je ook wat te eten kunt bestellen. Goede reden om dit soort restaurantjes te mijden.)  Naast alle rook die er hing, kwam er ook nog eens een werkelijk oorverdovend lawaai uit de speakers. Na 1 minuut stonden we weer buiten en gingen voor de troost maar iets te snoepen halen.

handbeschilderde wand op onze kamer

buitenkant concertzaal in Fukuoka

binnenkant concertzaal in Fukuoka

parkeerplaats voor …..?

bonenwinkel

Pachinko hal, denk er maar veel lawaai bij.

Using Format